The adventures of Jo!


over meisjes die vrouwen werden en een land dat verandert
July 5, 2010, 5:02 am
Filed under: Uncategorized

alweer over de helft van mijn verblijf in cambodja…

zaterdag

mijn feestje ging door in het huis van de broer van kunthea. heel erg fijn dat we daar terecht konden. kunthea was erg zenuwachtig, ik belde haar enkele keren om te vragen of ik mocht komen helpen maar ik mocht dus niet komen. rond een uur of 15 mochten we dan toch gaan. we hielpen nog een klein beetje en het volk kwam toe… kunthea was er in geslaagd toch een 15-20 mensen te laten komen (het is niet gemakkelijk want ze heeft ook niet meer met iedereen contac ten sommige studenten verhuisden terug naar het platteland) en om lekker eten te voorzien. echt lekker, cambodjaans eten waar ze eerder die dag hard aan hebben zitten werken…

het gaat goed met de studenten. enkele jaren geleden waren het nog meisjes , nu zijn het vrouwen. iedereen die ik zag, heeft werk. sommige studeren ook nog bij. degene die ik vroeger intelligent vond en een klein beetje ‘te goed’ om bepaald werk te doen in hotel of restaurant, doen nu ook iets anders.

mary bvb, zeer slim meisje ook heel volwassen, werkt ergens in de boekhouding. Samlout werkt in een franse bank.

de liefde was ook een veelbesproken onderwerp. enkele studenten trouwden en e nkele waren verloofd. de meeste leken gelukkig, maar er waren ook enkele andere verhalen:

Mon, een ander sympathiek meisje, trouwde een half jaar terug en is nu een viertal maanden zwanger. toen ik vroeg of ze gelukkig was, antwoordde ze eerlijk ‘neen’. ze mist blijkbaar haar vriendje erg hard! ze is dus getrouwd met iemand die haar moeder heeft gekozen. haar man is wel ok, maar haar vriendje was veel liever.. toch keken we foto’s en een video van haar trouw. de andere studenten gingen hier ook op een andere manier mee om dan wij “miss boyfriend, but now pregnant!!” werd er al lachend gezegd.

Ik mocht ook mijn cambodjaanse dansen terug oefenen. fijn fijn….

Ik ben best trots op de studenten, ze hebben allen hun eigen weg gevonden, hun eigen leven. ik hoop echt dat het goed blijft gaan…

zondag

samen met kunthea en david naar de markt. we kochten materiaal voor de don bosco school, om aan de zusters te geven en cadeautjes voor de kindjes van Hai en Dany.

Lunch in don bosco : zuster maria bleek nog altijd even lief te zijn, ze leidde ons rond in de school en vertelde hoe het ging. zowel goed als slecht nieuws… er zijn plannen om op termijn een middelbare school te openen. ze vangen enkele jongere kindjes op in internaat wegens misbruik.. ze vertelde over de problemen, maar dat ze wel proberen de leerkrachten hier goed in op te leiden en te begeleiden. enkele andere zusters kende ik nog, andere waren nieuw. we werden alvast heel hartelijk ontvangen en tijdens het eten stonden hun monden nauwelijks stil. voetbal werd gevolgd, de politiek en economie ook,… wereldvreemd zijn ze nog niet geworden. enkel het erg veel terugkomende onderwerp “you have to get married!” werd een beetje irritant.

we werden uitgenodigd voro de officiele opening van een andere school op woensdagvoormiddag dat we nog net kunnen meepikken. het is een school van de zusters die al langer bestaat maar er is een nieuw gebouw, vernieuwd…

oh en ze waren erg blij met wat we mee hadden voor de school!

erna gingen we bij Hai en Dany op bezoek. Remember: hai en dany waren mijn avondklassstudentjes die zich tijdens mijn verblijf verloofden, trouwden (ik was daar!) en in verwachting geraakten… er liep daar nu een zoontje rond van 2.5 jaar oud en een zoontje van 1 maand oud!!! ze wonen vlakbij school, in een ‘huisje’ dat bestaat uit 1 kamer (en kleine badkamer). het is ongelooflijk hoe dan opeens de vragen als ‘wanneer gaan wij een keukentafel kopen’ relatief blijken te zijn. meubels zijn hier nauwelijks. het gerief voor baby en peuter is enorm beperkt. we zouden ons een beetje moeten schamen als we optellen hoeveel wij kopen voor onze kinderen. maar dus, het gaat goed met hai en dany. ze lijken me een fijn koppel en bezorgde ouders te zijn. het zijn heel zachtaardige, mooie mensen. hun kindjes lijken dit ook te zijn. voor de oudste hadden we een doos blokken bij. volgens kunthea speelgoed dat veel cambodjaanse kindjes niet hebben. zoals alle jongetjes van die leeftijd in heel de wereld, was hij er onmiddellijk door gefascineerd. heel ons bezoek heeft hij geconcentreerd zitten bouwen. na een tijdje waren ook david en hai met de blokken bezig :))). hoewel het kindje vond dat het wel zijn blokken waren en dat zij er niets van konden.

cambodja

in cambodja zelf lijkt nog veel hetzelfde maar ook weer niet. bankautomaten en tankstations lijken hier opeens uit de grond geschoten te zijn. toen ik hier zat, waren er maar twee bankautomaten in heel phnom penh (en in heel cambodja misschien 5 ofzo)… en tanken deed je meestal een houten huisje met plastic flessen…

de weg naar mijn school is enorm veranderd. vroeger was dit echt wel bijna een landweg, je schudde naar alle kanten op. het was een arme straat, vooral mensen die in fabriek werkten. nu worden er appartementen gebouwd, is er een winkeltje en restaurant…

het leven is ook duurder geworden.

iedereen bevestigt mijn indrukken, maar iedereen wijst er ook op dat op het platteland het nog moeilijker wordt soms en dat het leven vooral voor de armen duurder is geworden en dat het voor hen erg moeilijk is. en dat de lonen niet stijgen in verhouding. een klacht die je ook in belgie hoort, maar die hier wel veel meer effect heeft aangezien je hier niet kan terugvallen op een basis van sociale zekerheid.

en verder..

buiten het bezoeken brengen aan mensen, moeten we verder niet veel doen. toerist uithangen hoeft niet meer, we hebben het meeste al gezien. dat maakt dat het veel rustiger is dan de voorbije twee weken en dat we af en toe niets doen buiten lezen. en gaan eten natuurlijk. het is fijn om niet heel de tijd op bussen te zitten.

deze namiddag gaan we naar CCH voor een bezoekje aan het centrum en misschien aan het stort ook, omdat david hier nog niet geweest is.

hou jullie koel daar!

Advertisements


in cambodja!!
July 3, 2010, 3:07 am
Filed under: Uncategorized

dag iedereen,

na mijn vorige post zijn we dus nog naar het noorden getrokken, vlakbij de chinese grens! een geweldig mooi deel van het land, bergachtig,… we hebben er marktjes bezocht, een mooie wandeling gemaakt en een dag niets gedaan wegens regen en mist. daarna nog een dagje hanoi (onder andere het lichaam van ho chi minh ‘bezocht’, speciale ervaring) en via een vlucht naar ho chi minh (saigon) de bus naar phnom penh.

heel fijn om cambodja binnen te rijden,  het is toch een ander uitzicht; type huizen en pagoda’s … er waren ook enkele dingen veranderd, maar daar besteed ik later een aparte post over

aankomst was een beetje in mineur. onze hotelkamer leek redelijk gezellig totdat het begon te regenen en er langs alle kanten regen binnen kwam. maar echt wel veel, na een tijdje stond heel onze vloer onder water. wij hebben dan de luxe om op te stappen en een andere kamer te zoeken natuurlijk. ik vraag me dan toch telkens af hoe vervelend dit moet zijn voor de cambodjanen in hun houten huisjes.

savonds kwamen kunthea en samlout even langs, twee studenten. ze zagen er allebei goed uit, hebben ook een job en studeren zelfs nog wat bij. het was wel een beetje een vervelende situatie in de zin dat het nu een heel andere situatie is dat we elkaar ontmoeten. we hadden namelijk afgesproken o m iets te gaan eten, maar ik en david hadden iets plaatselijk in ons hoofd (dat wij wel zouden trakteren), maar ze zeiden allebei dat ze geen honger hadden .. uiteindelijk dan maar in de buurt van het hotel gebleven en een grote pizza besteld zodat ze konden mee-eten. maar het was een heel andere situatie toen dat ik gewoon bij hen in hetzelfde huis leefde, daar at,… 

samlout vertelde me dat haar appartement 100 dollar per maand kost ( ze wonen er met twee in) en dat de lonen kunnen varieren van 60 – 400  dollar (maar dat laatste zijn dan de hogere in functie) . 60 dollar is niet veel he…

ook over de politiek hebben ze even gebabbeld, dat het toch nog niet beter is, dat het geen echte democratie is enzovoort

twas dus wel een interessante avond

efin, later nog een post die er eigenlijk eerder had moeten komen, de reden waarom ik nu terug aan het schrijven ben: een beetje een evaluatie van mijn tijd in cambodja, die is er eigenlijk nooit geweest. een echte afsluiter van deze blog.

ik ga nu ontbijten. en deze namiddag hebben we mijn feestje! ben benieuwd!



eerste Vietnamese week
June 26, 2010, 9:44 am
Filed under: Uncategorized

hallo!

jaja, eindelijk de zin en tijd gevonden om mij eens achter een computer te zetten!

zondag dus aangekomen. het was net alsof ik terug in phnom penh aankwam enkele jaren terug! dezelfde soort hitte, de mensen, de winkels, het verkeer… een raar gevoel, wel superfijn! hanoi is druk, veel brommertjes en autos en mensen, heel aziatisch dus! zondag rustig aan gedaan en ons een toer voor de volgende dag laten aanpraten

er verloopt hier namelijk heel erg veel met tours, je kan erg veel laten regelen>>> op zich willen david en ik dit liever niet te veel doen> ik begrijp wel dat het voor veel mensen gemakkelijker is, en sneller en je ziet meer en het is niet echt duurder…. maar ik denk toch dat je een heel deel mist van de hele reiservaring. daarbij is voor ons vooral ook de vrijheid belangrijk; om te kiezen waar we willen eten en slapen. daarnaast hebben we niet altijd de nood om sociaal te zijn in die zin dat we niet de behoefte voelen om heel de tijd met andere westerlingen te praten over waar je op reis gaat, hoeveel de dingen kosten, en over de lokale bevolking te praten alsof je naar dieren in de zoo kijkt (ok, beetje grof uitgedrukt) of allerlei veralgemeningen doen over de landen waar je maar enkele dagen in verblijft…

maar omdat het maar de tweede dag zou zijn en we nog wel moe zouden zijn en toch diezelfde dingen gepland hadden, vonden we het een goed plan

zodus maandag op een minibusje! mooi platteland, fijne tempels en Tam Coc, waar je met een bootje tussen prachtig landschap vaart. fijne ervaring, hoewel onze medereizigers kloegen over het verkoopgedrag van hun roeiers, die nogal agressief te werk gingen soms. onze roeister was daarentegen erg aangenaam en kreeg dan ook een fooi, we vonden de dingen die ze wou verkopen ook niet zo mooi . onze medereizigers hadden erna terug een drietal uur in de bus naar drukke Hanoi voor de boeg, wij lieten ons vlakbij afzetten in Ninh binh, een klein stadje. we vonden een heeeel fijn hotelletje met rustig binnenkoer en balkonnetje dus besloten om ook direct twee nachten te blijven in plaats van een.

de volgende dag herontdekte ik mijn liefde om achterop te zitten op een brommer (de vrijheid! kunnen rondkijken !), volgens david laat ik mij gewoon graag rondvoeren. gelukkig compenseren we elkaar want hij rijdt graag rond. ideale combinatie dus! we hadden een doel (een kathedraal met vietnamese architectuur) maar de weg was dus veel belangrijker. stoppen in een lokaal cafeetje. ze verstonden er ons niet echt dus kregen we red bull (bah) maar zodra david naar de wc ging, kwamen de mannen mij bier brengen haha, en nootjes. smiddags aten we onze eerste pho, noodle soep, lekker! (we genieten erg van het eten hier, njam) op terugweg stopten we aan een winkeltje waarbij we samen met het koppel dat dit uitbaatte, thee dronken. ik mis het wel dat ik hier geen basis van de taal kan zoals in cambodja. onze gastvrouw trok zich hier niets van aan en babbelde er maar op los, haar man moest er wat mee lachen… we kochten dan nog wat kleine dingen in het winkeltje en gingen verder…

dag erna: op de local bus richting Haiphong.

even terug in de tijd: in Hanoi probeerde men ons ook een toer aan te praten naar cat ba island (de reden waarom we naar haiphong moesten; nemen hier boot) en ze zeiden toen dat we eerst zeker naar hanoi moesten terugkeren en zeker niet rechtstreeks met local bus moeten gaan, want local bus not good for you. ik begrijp ze wel, ze willen ook maar hun brood verdienen, maar uit koppigheid vind ik het niet fijn als iemand beweert dat iets niet goed voor mij is. 🙂

dus: local bus! een vietnamese local bus moet je je als volgt voorstellen> de chauffeur toetert heel de tijd. je hebt verschillende soorten getuut; ‘pas op, ik ben groter dan jou, ga uit de weg’ ‘ik rij je bijna omver!’ enzovoort. airco bestaat uit ramen en deuren die open staan (tocht, zouden wij het noemen) maar die deuren gaan wel toe als er politie in zicht komt. men rookt en eet op de bus> en david… die slaapt! raar voor iemand die anders niet kan slapen met een raam open of dan toch zeker oordopjes nodig heeft…

hoewel ik dit altijd een ervaring op zich vind, kan ik me wel voorstellen waarom de verkoopster in hanoi zei not good for you. ik kan me voorstellen dat er wel toeristen erg lastig zijn achteraf als ze hierop hebben moeten zitten. net zoals in tam coc er enkele medereizigers gingen klagen over het gedrag van die agressieve roeiers.

maar het was  nog niet gedaan! we werden ergens gedropt en we wisten niet waar. uiteindelijk toch via een taxi aan de boten geraakt. we belandden op een boot voor de ‘gemiddelde’ vietnamees en zagen de duur-geklede vietnamezen op een andere boot opstappen. dat voorspelde veel goeds!  onze boot werd vol geladen, maar echt vol vol vol…we stonden op het dek met veel andere mensen, zakken eten… alles ging goed, wel traag, totdat de zee wilder werd en de vietnamezen zieker.

efin, gezond en wel, maar nog een beetje nabibberend kwamen we aan op ons eiland. cat ba eiland wordt ook druk bezocht door vietnamezen. het doet me wel plezier om te zien dat ze dit hier kunnne veroorloven, op vakantie gaan. vietnam lijkt me wat rijker te zijn dan cambodja of toch het cambodja drie jaar geleden. grotere autos, niet zoveel houten huisjes… ook bedelaars hebben we al minder gezien. het is er wel, maar meer verdoken. in hanoi werden we bvb benaderd door een jongen die kopies van boeken in een  zak had die hij aan ons toonde om te verkopen. in cambodja gebeurt dit heel open. ik hoop alleen dat als men de middelen heeft om dit aan te pakken, dat men de mensen die dit normaal moeten doen om te overleven ook kan opvangen enzo en niet gewoon wegjagen ver van toeristen…

terug naar cat ba… dag erna waren onze darmen niet helemaal ok, dus we deden niet veel. lezen en slapen en op terras zitten. in de latere namiddag huurden we weer brommertje en reden weg van de toeristische ‘dijk’ . cat ba heeft een groot nationaal park waar we dus eerst wilden in gaan wandelen. onze darmen hebben beslist dat we dit niet zouden doen, maar we reden er dus rond. prachtig mooi, echt om stil van te worden.

volgende dag; boottrip in de baai. zoek maar eens op, halong bay is erg erg mooi. wij gingen wel naar lan ha baai maar dat is ongeveer hetzelfde, maar dichter bij het eiland (minder lang op de boot) en vooral; veeeeeeel rustiger. we kajakten tussen de rotsformaties, ook weer om stil van te worden. later die dag gingen we zwemmen. zo vriendelijk als ik ben, dacht ik vriendjes te worden met een kwal, maar die dacht er anders over. gevolg: pijnlijke arm.

vietnamese EHBO bestond uit komkommer< EHBO van mijn medereizigers uit blikje bier en een paracetamol> Een interculturele EHBO bestond uit limoen (we hadden immers gelezen dat azijn goed was, maar geen azijn> we legden dan maar de link naar limoen en de vietnamezen vonden dit ook goed plan)> Deze multiculturele behandeling hielp wel, hoewel ik denk dat het vooral de tijd was die de pijn deed verzachten.

en voila, vandaag terug in hanoi. deze keer teruggekeerd met een iets comfortabeler en snellere boot. heel lekker gegeten daarnet en nu wat niets doen. straks nachttrein naar het noorden!

x



de terugkeer!
June 16, 2010, 10:47 am
Filed under: Uncategorized

En hier zijn we terug!

2 juli 2007 kwam ik aan in België na negen maanden Cambodja.

2 juli 2010 (de datum is echt toevallig!) zal ik Phnom Penh terug binnenrijden, na twee weekjes vakantie in Vietnam. (voor een vijftal dagen)

Tot een tijdje terug probeerde ik hier zo weinig mogelijk aan te denken, te dromen. Want: ik durfde niet te veel te verwachten. bang dat ze te hoog zouden zijn…

Maar sinds gisterenavond lukt het niet meer! Allerlei vragen spookten door mijn hoofd :

Hoeveel kindjes hebben Hai en Dany al? Welke van mijn studenten zijn getrouwd? Hebben ze werk gevonden? Zijn ze gelukkig? Wie zal ik zien? Ken ik nog wel de namen van mijn studenten? Moet ik nu vlug alle namen terug opzoeken? Moet ik cadeautjes meenemen? Wat dan? Hoe is het verder in Cambodja? Zal ik al vooruitgang zien? Hoe zullen mijn studenten mij zien? Nog altijd als teacher Jo? En: wat heeft die ervaring nu voor mij betekend, drie jaar later? Beïnvloedt het mijn leven nog? Hoe?

Tja, hoog tijd dus om een tijdelijke verderzetting van dit onderwerp te doen!

Reisblogs zijn in principe maar wat raar. Want wat doe je nu aan de computer in een vreemd land, als er buiten zo veel te ontdekken valt? Maarja, in plaats van mijn tijd te steken in kaartjes schrijven, kan ik misschien beter een aantal bedenkingen formuleren hier. als iemand het interessant vindt. En anders is het gewoon voor mezelf !

Aftellen geblazen dus!

Vandaag nog enkele foto’s van mezelf en familie op USB stick gezet. dit was het besluit na “moet ik iets meenemen?”. Een cadeau zal er dus niet zijn (wegens te veel vragen: voor wie dan? wat? hoe groot? kan ik dat twee weken meenemen?). Een feestje des te meer. Kunthea, een studente die altijd contact gehouden heeft (mag je nu favorietjes hebben? nu ik geen leerkracht meer ben?), is namelijk mijn party-planner. Op 3 juli heb ik immers een feestje. Hoe, wat , waar, wie… weet ik niet. 🙂 Het is moeilijk om die controle los te laten. Ik ben benieuwd. Een soort verrassingsfeestje maar dan op een andere manier. Dus geen cadeau, maar een feestje. En foto’s dus, om te tonen.

Spannend!!



Thailand!
April 20, 2007, 12:56 pm
Filed under: Uncategorized

Hello! So I am back teaching! Yesterday it was the first day of school again! This was a bit weird after two weeks holidays but also very nice! My trip to
Thailand:

DAY 1: Arrival in
Bangkok and immediately to Khorat where I met my uncle, his Thai girlfriend and her family. We went to her home, in Phimai, a village close to Khorat. It was very nice to meet her family!
DAY 2: The family of Nut showed me around the neighbourhood. A museum, Thai temple, Khmer temple (looks a bit like
Angkor wat but then the small sister. The Cambodians had a lot of power years ago!),… interesting day, to visit these things together with a Thai family.
DAY 3: to
Bangkok, together with Benny and Nut.
DAY 4: sightseeing in bangkok. Very nice things.. The palace, some temples,... some temples are different then the temples in
Cambodia, more colors, more special Buddha statues,…
DAY 5:to museum in
Bangkok and some shopping.
DAY 6: Bus to Sukhothai. I arrived in a very nice guesthouse, Guesthouse TR. Nice owner, nice family… they pick you up free from the station and bring you back too. and free internet too. I can recommend it!DAY 7: with the bicycle to the historical park in Sukhothai. Ruins, temples,and a very nice park… really nice to visit. Especially with the bike because the weather was fine and I liked it to go around…DAY 8: with the bus to chiang mai! I arrived and I got wet immediately… because there was the Thai New year festival and it is celebrated by throwing water on everything that moves. I personally like the idea but they are a bit toooo excited in this stuff. Throwing water on everyone who is driving looks a bit dangerous for me. Drinking a lot and driving then too, especially if you find out that 300 people died during these days. Anyway, the water throwing was very very fun to see, the city had gone CRAZY. Really crazy. Really cool to look. But after two days it was also enough, because you are all the time sooo wet and cold (because they throw ice too)DAY 9: Together with Yam and her family (evelien, a Belgian friend, lived in this family for three months) showed me around. We visited the royal gardens, a beautiful temple and then we went around with the car to throw water! DAY 10: on a one day trek with my guesthouse (eagle house 1. very simple and very cheap. But I had everything that I wanted and it was clean, and I only need simple, so that was great! The staff could be more friendly though). Beautiful nature. Chiang mai is surrounded by mountains, really nice. We did some bamboorafting (beautiful. But wet), elephant riding (very funny), walking, visiting of hilltribes, waterfall. DAY 11: a bit of walking around the town with my raincoat on ;-). I saw some beautiful temples, where the people also celebrated the festival but more quiet, more serene. Really nice to see. Then I went to this really nice Spa and treated myself on a two hours massage. MmmmmmmmmDAY 12: cooking course on Thai cookery farm (http://www.thaifarmcooking.net/home/ ) really nice cooking course, I can advice too! It is in a farm outside chiang mai, just the road to it is worth it! Beautiful and quiet... The staff was so friendly, small group and the food soooooooooooo yummie and easy to make. DAY 13: In the morning I did a cycling tour with an organisation of a Belgian man (http://www.clickandtravelonline.com/). Also small group and a very nice guide who told me some things I didn’t know yet about
Thailand, Buddhism… nice nature, some temples,… also something I can recommend if you are in chiang mai!
In the afternoon I walked a bit around in town and in the evening I had my flight back. So that was it! Really nice holiday, very interesting because I did and saw things I never had seen or done before. Also travelling alone was nice, I am happy that I have done this. I met also a lot of people, really nice. Also the Thai people were very friendly to me. It was also good for me to see another country in south
East Asia. Although there are some things the same as in
Cambodia, like the religion, some habits, norms,… the country is more developed. It made me realise how poor
Cambodia is. For me it was weird to see that there was electricity and water in a village in
Thailand, and that the people had things like a fridge… in Cambodian villages they don’t have. It was also weird for me to find this surprising because normally it should be normal for me, electricity and stuff.

Also the roads were much better.. and so many cars and so less motos! And it was clean for me. And modern, and organised… and there were ATMmachines and Thai people used these machines! And supermarkets! And all these things… It was also funny because I heard other people talk about how dirty and not organised
Thailand was for them, how chaotic it looked for them. For me, it was different because I lived already six months in Cambodia, which is more chaotic, dirty,… to be honest, I even missed the chaotic and dirty and smelly Cambodian markets for example. I don’t know why. Anyway, it made me think about a lot of things, about poverty, development, also about how I see some things now,… very interesting!
But
Thailand was very nice. Very beautiful country and of course very different than
Europe too
J nice culture, nice temples, nice food… beautiful nature. And much more comfortable to travel in than
Cambodia.
 So anyway, I am happy that I did this holiday! Now back to work!  

ByebyeBig kissJoxxxPs pictures on site! 



a mirror in a box…
January 28, 2007, 1:17 pm
Filed under: Uncategorized

Hello!

I would like to share a story with you…

Every morning there is goodmorning talk to the girls. so or the sisters or the teachers speak about something. last tuesday it was my turn. the subject was about sharing your m ission or vocation.

anyway,  I started by saying you can have different “missions”in life and that for me it is just something you really want to do, you really feel it inside and then you try to do… or something like that, i dont know anymore.. but i said something about my past (studies..) and maybe my future (work, marriage or not,…) and then i said, but you all know what my last “mission”or “vocation”or whatever you want to call it, is.

That is coming to cambodia ofcourse. I told them a lot of people dont really understand. THey ask me, why do you go so far? and why for so long?And you must be crazy to work without money. and what about your family and your friends and boyfriend?

“So i thought about this question. And the answer is in this little box ( people who did CMcamps might know it, i had the idea from there). In the box there is something really important for me, it is the reason why i am here, and it is also very very beautiful. “ofcourse, all the students wanted to know what was inside.. but i said i was too shy to show them.. but after a while i said “ok, i will show you but one by one because i am too shy in front of a group to show this”

what was inside, well, it is in the title of this topic. (and first i want to say i really mean this because i realised that i am here for them and that is why i like it.. ofcourse there are other reasons too, but this is the main one. i only realised it when I was here already). but this is not the thing i wanted to share.

i didnt know what i expected how the girls would react when they saw the mirror but it was very strange for me. they started to laugh and laugh or shout “oooo teacher”and sometimes I asked them do you understand? and they came back to have another look and looked very confused, if they didnt understand. nobody else said something about it. So i didnt know if they understand so i felt weird.

but then, friday in my class… There was a girl holding a diary of Kunthea, another girl. she was trying to get it open (it was with a lock). Kunthea said to me, teacher teacher, do you want to see my diary? and i said no, it is your diary, i dont want to know.. and i told once my brother read my diary when i was a kid and i was very angry.. and by the way, it is in Khmer no? and she said she wrote in english… (she is one of the best students english, also really motivated)

anyway, five minutes later, she opened her diary and said, teacher, you really have to read this…

so i read (i am also still a human being who is curious!)

‘today i was very happy because teacher jo told us about her vocation and about coming to cambodia”and then the explanation that i had a box etc.. “i was one of the last ones. i heard the reaction of the other students and i soooo wanted to know what was inside the box. when it was my turn and i opened the box, I saw myself. because there was a mirror in the box. but the meaning of this mirror is much bigger, you cannot explain in words”

I thought this was beautiful.

so now you know too why i am here working for free and far away 😉



Back in time? (or: “to believe or not” number two!)
January 16, 2007, 3:20 pm
Filed under: Uncategorized

The last weeks I had sometimes the feeling that I was 50 years back in time. First of all, I want to say I am not talking about
cambodia itself, but about some values and ways of thinking from the sisters here. And I don’t mean it bad, I mean that I don’t think we are so much better or that they will have to think the same as us. What I do mean is that some things the sisters say here, do remind me of the time in
Belgium years ago…
To give examples, I guess you will be thinking”oooo”and “aaaa”and “oh god, so oldfashioned” or why not “jo, what are you doing there” when you are reading these!-girls who wear bikini are bad girls. They don’t have any respect for their body. (Imagine: I heard this when the sister was telling this to the girls. Some months ago I showed my bikini to these girls, telling about that this is what we wear on the beach… I don’t know what the girls think now!!)-confession!!! (last time, I hide myself… I feel like a teenager)-puritiy and chastity! (for the dutch speaking: kuisheid dus!) -prostitutes don’t have values. They want to have easy money. They treat themselves as objects. (I never talked to a prostitute but I know people who did and I read articles too. I don’t agree… I think the sisters should go and talk with them too)-women who choose for abortion don’t have values. They don’t have respect for life. (oh, I wished one of the sisters could experience pregnancy. I don’t really believe any woman is very happy with this decision but there are some situations where I think it is the best choice)-our god is more powerfull than every other god. (and now I don’t tell about some citations about the islam but you can use your imagination) -be a good woman! Clean well and work hard in the house! If you husband sees this, he will love you and respect you and he will not beat you! (Note to David, if you are planning to only love me if I clean well, I think I will beat you!! Hihi 😉 ) 

anyway, I will stop now with the citations. I think you know what I mean.But if you think about it, it is not sooo long ago that also people in
belgium thought about this. I think there are still some people who think like this.
But now I think you also have certain sentences in your mind about the sisters here. I know because I thought the same. BUT then we are doing the same as they do… We judge. I don’t really know where I want to go with this, but what I want to tell. I live here in this situation where people around me judge differently about what is good, what is bad. If they would know more about me, my history, my thoughts, I don’t know what, they would consider me maybe as bad (or maybe not, but I think they would pray for me a lot). But I don’t really believe that I am bad. But I also see that these women are not bad. The sisters work hard, they really want the best with their students, their children, they have their dreams to help these people who are poor and they want to offer them good education. They work themselves into the hospital (really, some weeks ago there was a sister who had to rest a week in another country because she didn’t sleep enough here). And you can also admire their belief in some way, although you don’t have to agree. What they think or belief, is just a consequence of their own education, their formation, their culture, and their way of living. They don’t really come in contact with certain people or with the real world. And being afraid of others, of the thing you don’t know.. well.. it is not only typical for the sisters no? I can give examples from in
belgium too. (I think I don’t need to give them but a lot of you think about the same things that happened last year, or about a certain very “friendly”political party).
So I live here with them. I see that they are not bad, but I also sometimes feel like screaming to them that they should open their eyes and don’t judge people (and also not me!). So I have to find a way to deal with it, no? well, in the beginning I was still thinking, I will be honest and if they ask me a question about something, I will answer honestly and try to explain them. Well, although I still think this would be maybe a good thing to do, I don’t do this. Because I don’t think they would really try to listen or try to understand. Maybe that is the only thing where I have problems with. I don’t really care about the things they say. But I don’t like it that they don’t try to listen and to change. But I know they will not really listen, anyway, not to me at least. The change or openess should come from someone inside them, and I am not planning to become a sister… So what I do now, is listen, say yes, and just avoid some subjects while I am talking with them and think my own thing. And try to understand why they say it, but also still know what I am thinking is not bad either. I was thinking if someone not sure of herself was here, maybe she would be more confused of it. But on the other hand, in my lessons, in my contact with the girls… I will tell them things about myself and about my country. I want them to see that I am not bad because I have a boyfriend or whatever…. I also noticed the girls know very well how to handle the sisters. A lot of the girls are buddhists, so for them it is also sometimes not easy. But yesterday, the sister asked what they want in the future. Ofcourse the sister was delighted when the group said “I want to live with good values”. But I saw the faces of the girls too, which was very funny, they know the sister would be very happy with that answer. But wait a second, ofcourse these girls want to live with good values, I really believed that they mean it. But I don’t believe this is the first thing a 20 years old girl says when you ask her what she wants in the future. I think people answer normally more concrete things on this question. 

Another thing I try to remember is that I can be very angry with people in
belgium too because they don’t think about other people or they don’t try to understand other people experiences. It is something that I sometimes don’t really understand, it is not so difficult. The world would be more beautiful if people try to understand and listen to eachother and try to accept the differences and not to have their own right everywhere. I can have big discussions here with the sisters about abortion, but what will be the consequence? I am not changing my opinion and they will not too, the only thing is that we will have a bad feeling after and maybe don’t like eachother. so it is better to try to respect and understand eachother
Some discussions or wars are quiet useless. We are different. So what? Ofcourse it is difficult to make no judgements at all, everybody does it, sometimes very small ones. But I think you should try to discover them and be conscious about it. If I would make my religion, this would be important for me. Stay open, look around, listen to other people, don’t be afraid of them, try to imagine how it is living in their situation and try to do nothing that will really hurt them and do only things you feel good about and if you do things with other people, they should feel good about it too.  

Anyway, more concrete things. I am still fine! Exams finished, they were quiet good. have met some parents, very nice. The teaching is starting again and I like it although patience is still necessary! With bernadeth is everything ok. And last Sunday I met two belgian doctor students doing their workexperience here, which was nice! And in one month my mother is here! So, time is flying again…I hope you are well! 

Love,Jox