The adventures of Jo!


over meisjes die vrouwen werden en een land dat verandert
July 5, 2010, 5:02 am
Filed under: Uncategorized

alweer over de helft van mijn verblijf in cambodja…

zaterdag

mijn feestje ging door in het huis van de broer van kunthea. heel erg fijn dat we daar terecht konden. kunthea was erg zenuwachtig, ik belde haar enkele keren om te vragen of ik mocht komen helpen maar ik mocht dus niet komen. rond een uur of 15 mochten we dan toch gaan. we hielpen nog een klein beetje en het volk kwam toe… kunthea was er in geslaagd toch een 15-20 mensen te laten komen (het is niet gemakkelijk want ze heeft ook niet meer met iedereen contac ten sommige studenten verhuisden terug naar het platteland) en om lekker eten te voorzien. echt lekker, cambodjaans eten waar ze eerder die dag hard aan hebben zitten werken…

het gaat goed met de studenten. enkele jaren geleden waren het nog meisjes , nu zijn het vrouwen. iedereen die ik zag, heeft werk. sommige studeren ook nog bij. degene die ik vroeger intelligent vond en een klein beetje ‘te goed’ om bepaald werk te doen in hotel of restaurant, doen nu ook iets anders.

mary bvb, zeer slim meisje ook heel volwassen, werkt ergens in de boekhouding. Samlout werkt in een franse bank.

de liefde was ook een veelbesproken onderwerp. enkele studenten trouwden en e nkele waren verloofd. de meeste leken gelukkig, maar er waren ook enkele andere verhalen:

Mon, een ander sympathiek meisje, trouwde een half jaar terug en is nu een viertal maanden zwanger. toen ik vroeg of ze gelukkig was, antwoordde ze eerlijk ‘neen’. ze mist blijkbaar haar vriendje erg hard! ze is dus getrouwd met iemand die haar moeder heeft gekozen. haar man is wel ok, maar haar vriendje was veel liever.. toch keken we foto’s en een video van haar trouw. de andere studenten gingen hier ook op een andere manier mee om dan wij “miss boyfriend, but now pregnant!!” werd er al lachend gezegd.

Ik mocht ook mijn cambodjaanse dansen terug oefenen. fijn fijn….

Ik ben best trots op de studenten, ze hebben allen hun eigen weg gevonden, hun eigen leven. ik hoop echt dat het goed blijft gaan…

zondag

samen met kunthea en david naar de markt. we kochten materiaal voor de don bosco school, om aan de zusters te geven en cadeautjes voor de kindjes van Hai en Dany.

Lunch in don bosco : zuster maria bleek nog altijd even lief te zijn, ze leidde ons rond in de school en vertelde hoe het ging. zowel goed als slecht nieuws… er zijn plannen om op termijn een middelbare school te openen. ze vangen enkele jongere kindjes op in internaat wegens misbruik.. ze vertelde over de problemen, maar dat ze wel proberen de leerkrachten hier goed in op te leiden en te begeleiden. enkele andere zusters kende ik nog, andere waren nieuw. we werden alvast heel hartelijk ontvangen en tijdens het eten stonden hun monden nauwelijks stil. voetbal werd gevolgd, de politiek en economie¬†ook,… wereldvreemd zijn ze nog niet geworden. enkel het erg veel terugkomende onderwerp “you have to get married!” werd een beetje irritant.

we werden uitgenodigd voro de officiele opening van een andere school op woensdagvoormiddag dat we nog net kunnen meepikken. het is een school van de zusters die al langer bestaat maar er is een nieuw gebouw, vernieuwd…

oh en ze waren erg blij met wat we mee hadden voor de school!

erna gingen we bij Hai en Dany op bezoek. Remember: hai en dany waren mijn avondklassstudentjes die zich tijdens mijn verblijf verloofden, trouwden (ik was daar!) en in verwachting geraakten… er liep daar nu een zoontje rond van 2.5 jaar oud en een zoontje van 1 maand oud!!! ze wonen vlakbij school, in een ‘huisje’ dat bestaat uit 1 kamer (en kleine badkamer). het is ongelooflijk hoe dan opeens de vragen als ‘wanneer gaan wij een keukentafel kopen’ relatief blijken te zijn. meubels zijn hier nauwelijks. het gerief voor baby en peuter is enorm beperkt. we zouden ons een beetje moeten schamen als we optellen hoeveel wij kopen voor onze kinderen. maar dus, het gaat goed met hai en dany. ze lijken me een fijn koppel en bezorgde ouders te zijn. het zijn heel zachtaardige, mooie mensen. hun kindjes lijken dit ook te zijn. voor de oudste hadden we een doos blokken bij. volgens kunthea speelgoed dat veel cambodjaanse kindjes niet hebben. zoals alle jongetjes van die leeftijd in heel de wereld, was hij er onmiddellijk door gefascineerd. heel ons bezoek heeft hij geconcentreerd zitten bouwen. na een tijdje waren ook david en hai met de blokken bezig :))). hoewel het kindje vond dat het wel zijn blokken waren en dat zij er niets van konden.

cambodja

in cambodja zelf lijkt nog veel hetzelfde maar ook weer niet. bankautomaten en tankstations lijken hier opeens uit de grond geschoten te zijn. toen ik hier zat, waren er maar twee bankautomaten in heel phnom penh (en in heel cambodja misschien 5 ofzo)… en tanken deed je meestal een houten huisje met plastic flessen…

de weg naar mijn school is enorm veranderd. vroeger was dit echt wel bijna een landweg, je schudde naar alle kanten op. het was een arme straat, vooral mensen die in fabriek werkten. nu worden er appartementen gebouwd, is er een winkeltje en restaurant…

het leven is ook duurder geworden.

iedereen bevestigt mijn indrukken, maar iedereen wijst er ook op dat op het platteland het nog moeilijker wordt soms en dat het leven vooral voor de armen duurder is geworden en dat het voor hen erg moeilijk is. en dat de lonen niet stijgen in verhouding. een klacht die je ook in belgie hoort, maar die hier wel veel meer effect heeft aangezien je hier niet kan terugvallen op een basis van sociale zekerheid.

en verder..

buiten het bezoeken brengen aan mensen, moeten we verder niet veel doen. toerist uithangen hoeft niet meer, we hebben het meeste al gezien. dat maakt dat het veel rustiger is dan de voorbije twee weken en dat we af en toe niets doen buiten lezen. en gaan eten natuurlijk. het is fijn om niet heel de tijd op bussen te zitten.

deze namiddag gaan we naar CCH voor een bezoekje aan het centrum en misschien aan het stort ook, omdat david hier nog niet geweest is.

hou jullie koel daar!

Advertisements

1 Comment so far
Leave a comment

Thank you so much, to everyone involved. Ray Shahin was my Grandfather, and a very important person in my life. It meant a lot to see the support of s Click https://twitter.com/moooker1

Comment by sheltonsavage2756




Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s



%d bloggers like this: